‘Een lichtpuntje in mijn leven…’
Auteur:

‘Een lichtpuntje in mijn leven…’

Afdeling ‘s-Hertogenbosch-Vught ‘Met je hart’ viert eerste lustrum lokale campagne

De landelijke stichting ‘Met je Hart’ wil de eenzaamheid van kwetsbare ouderen verzachten, door voor hen gezellige en wijkgerichte ontmoetingen te organiseren. Ontmoetingen die terugkeren en daardoor de ouderen een basis van mooie contacten geven. Nieuwe vriendschappen bijvoorbeeld. Ontmoetingen en activiteiten dus die de mensen het gevoel geven dat ze juist niet eenzaam hoeven te zijn. Op 1 november vond in restaurant Allerlei in de Korte Putstraat in onze stad de viering plaats van het eerste lustrum van de restaurantcampagne die dit prachtige doel ondersteunt: ‘EET met je hart’. Hans van Kasteren was er bij en was vooral benieuwd naar de reacties van de doelgroep: kwetsbare en vereenzamende ouderen. Daarover verderop meer.

Tekst: Hans van Kasteren | fotografie Olaf Smit

Aimée Romme

Aimée Romme is teamcoördinator ’s-Hertogenbosch/Vught van ‘Met je hart’. Zij legt uit: “Het gaat zo. Zesenveertig vooraanstaande restaurants uit ’s-Hertogenbosch en omgeving (‘Ja, alle toprestaurants doen mee!’) vragen, uiteraard op vrijwillige basis, van hun gasten een extra bijdrage van één euro per tafelrekening. Meer mag ook, dat spreekt. Hoeveel deze actie in de vorige editie heeft opgeleverd, vraag je? Nou, dat mag ik hier wel verklappen: € 23.000! Ja, dat is een substantieel bedrag. We hebben gelukkig te maken met een bourgondische stad, met mensen die willen delen. Geweldig toch! De actie loopt van 1 november tot 17 december. Wij hopen en gaan er een beetje van uit dat we met het bedrag dat deze actie oplevert onze activiteiten voor de doelgroep verder kunnen uitbreiden en verbeteren. Want vergis je niet: eenzaamheid is voor veel ouderen écht een probleem, een nog steeds onderschat probleem. Wij doen daar wat aan!”

Hoeveel ouderen nemen deel aan jullie activiteiten en om wat voor activiteiten gaat het?
Aimée: “Voor ’s-Hertogenbosch/Vught moet je denken aan zo’n 400 ouderen. De activiteiten die wij organiseren zijn van allerlei aard. ‘Voor elck wat wils’, inderdaad. Een kleine greep: lunches, diners, theaterbezoeken, workshops in de Muzerije, stamtafels voor ontmoetingen in de wijken, bijzondere uitstapjes. Zo bezochten we begin dit jaar het Rijksmuseum in Amsterdam! Het gaat dus om activiteiten en ontmoetingen met ouderen onder elkaar, maar ook met bijvoorbeeld jongeren. We zijn er heel blij mee dat we hierin mogen samenwerken met onder meer het Koning Willem I College en de Bossche Vakschool. De wisselwerking tussen ouderen en jongeren is zó mooi om mee te maken, echt uniek! Dat maakt deze actie zo belangrijk, want we hebben natuurlijk de middelen nodig om te kunnen doen wat we doen. Gelukkig mogen we ook rekenen op subsidies van de gemeente Vught en de gemeente ’s-Hertogenbosch en op donaties van diverse kanten”.

Hoe komen ouderen in contact met jullie?
“Mensen kunnen zich niet zomaar zelf aanmelden. Dat loopt bijvoorbeeld via zorginstellingen, Humanitas, Divers, huisartsen, fysiotherapeuten, Buddyhulp, familieleden of andere ouderen. We hebben op dit moment zo’n 50 vrijwilligers, mensen die zich belangeloos inzetten voor de doelgroep. Wat die vrijwilligers
allemaal doen? Om te beginnen hebben ze belangstelling, oor en oog voor de ouderen. Ze kunnen ontmoeten, luisteren en begrijpen. Daarnaast halen ze mensen op, brengen ze weg en bemannen onze ‘stamtafels’. Aan die stamtafels in de wijken eten ouderen uit de doelgroep
met de vrijwilligers en met elkaar”.

Sarina van den Eijnden

Hoog tijd nu om even een praatje aan te knopen met mensen uit de doelgroep, want ik wil weten hoe zij de activiteiten van Met je Hart ervaren.

Mevrouw Sarina van den Eijnden (87)
: “Ach jongen, je moest eens weten. Ik vind het gewoon geweldig, elke activiteit van ‘Met je Hart’ is een lichtpuntje in mijn leven. Ik word er iedere keer weer vrolijk van. Weet je, ze leven hier allemaal met je mee. Vrijwilligers of andere ouderen, allemaal. Dat is zó fijn! En die vrijwilligers…. echt fantastisch, ik word gehaald en gebracht. En ze kennen me allemaal. Ze weten wie ik ben, ze kennen mijn omstandigheden. Ik ben weduwe, mijn man is er al jaren niet meer. Mijn twee kinderen zijn ook schatten hoor. Zij helpen me heel veel, maar ze hebben ook hun eigen gezin. En dan is het soms wel erg fijn dat je ook nog andere contacten hebt, zoals hier bij ‘Met je Hart”.

Mari van Houten

Mijnheer Mari van Houten (82): “Ik ben alleenstaand. Nee, ik heb eigenlijk geen familie meer. Mijn zussen zijn overleden. Ik had een petekind, met wie ik heel vaak contact had. Maar het hele gezin is enkele jaren geleden verongelukt. Met het vliegtuig, zij zaten in de MH17…. . Het heeft zo moeten zijn, maar ik heb er wel veel verdriet om gehad. En nog. Vroeger was ik winkelier. Jamin, die winkel ken je toch wel? Wij verkochten allemaal lekkere dingen. En ik heb 25 jaar in de Sint Jan gewerkt, was assistent van de bisschop en de priesters. Monseigneur Bluyssen bijvoorbeeld, die heb ik dus echt goed gekend. Nog steeds ben ik betrokken bij eucharistievieringen. Als acoliet, zeg maar een soort hoofdmisdienaar. Dat doe ik in Anthoniegaarde. We hebben ook twee keer in de week bingo. Gezellig, maar ik ben wel heel blij met deze club hier. Geweldige mensen, ze staan altijd voor je klaar. Zo kom ik nog ergens”!

Mw. Coks-Van den Heuvel

Mevrouw Coks-van den Heuvel (92): “Mijn man is nu thuis. Hij is al 96, maar hij heeft niet zo’n behoefte aan activiteiten en ontmoetingen. Dat zit een beetje in zijn karakter, weet je wel. Een heel goede man, maar hij kan niet veel meer. Ja, ik ben een soort mantelzorger op leeftijd. Een paar jaar geleden voelde ik me erg eenzaam. Ik heb veel gehuild in die tijd. Heel veel. En toen was ik een keer op het Moleneindplein in Vught. En daar stond een soort kraam van ‘Met je Hart’. Ik liep er gewoon langs, wist niet wat het was. Maar iemand sprak me aan. Dat was Paul, daar zit hij. (Ze knikt glimlachend naar vrijwilliger Paul Neeleman, die tegenover haar zit). En Paul heeft me letterlijk en figuurlijk bij de arm genomen, drempels weggehaald. Ik ben hem zó dankbaar. Maar ik wil nog iets zeggen aan ouderen zoals wij hier. Contact is heel belangrijk en heel goed voor je. Héél goed. Maar je moet dat contact niet alleen wíllen, maar ook zoeken. En zeker niet uit de weg gaan”!

2 Reacties uitgeschakeld voor ‘Een lichtpuntje in mijn leven…’ 2145 15 november, 2017 Interviews, Nieuws november 15, 2017

Facebook Comments

Digitaal bladeren