Nog één keer de Kleinkeinder!
Auteur:

Nog één keer de Kleinkeinder!

De Kleinkeinder stoppen ermee. In januari publiceerden wij een exclusief interview met de Kleinkeinder. Voor de liefhebbers herhalen we dit.

Door Hans van Kasteren

DEN BOSCH – Ooit winnaar Kwekfestijn, performers van het beste Brabantse carnavalslied (‘Carnaval da is wel leuk, mar ok hil errig’), een landelijke Top40-notering (‘Lekkere worst van de Hema’) en een op z’n minst originele en buitengewoon populaire kerstshow. Iedereen kent De Kleinkeinder, maar dan in hun act. En in hun ‘vermomming’. Ze kunnen gerust in T-shirt en jeans door de stad lopen zonder dat veel Bosschenaren hen herkennen. In dit artikel gaat Hans van Kasteren op zoek naar antwoorden op de vraag wie De Kleinkeinder écht zijn, zonder podium, zonder regenjas, zonder pètje of brilleke. Zonder carnavalsact. En zonder terughoudendheid.

We hebben het over Jan van der Els (Jan vd E voor het gemak), Jan Roosen (Jan R) en Ronald Schenk. Samen een top-act dus. In die act nemen ze niemand serieus, ook zichzelf niet. En het publiek neemt De Kleinkeinder niet serieus. Ergens in het gesprek zegt Jan vd E: “Daar heb ik wel eens last van, dat mensen mij niet serieus nemen als ze eenmaal weten dat ik een ‘Kleinkeind’ ben. Heb ik aan mezelf te wijten, denk ik.”

Den Bosch?
Jan R: “Ik ben van geboorte geen Bosschenaar, kom eigenlijk uit Epe. Maar hier voel ik me helemaal thuis. Naast Breda gewoon de mooiste stad van het land. Een breed cultuuraanbod bijvoorbeeld, van hoog tot laag.” Jan vd E: “Ik ben geboren in Maliskamp, maar heb mijn hele jeugd doorgebracht in de Graafsewijk. Ik ben dus een Bosschenaar. De mensen hier zijn gemakkelijk aanspreekbaar, gemoedelijk, toegankelijk. Dit is mijn stad!” Ronald: “Ik ben geboren in Sliedrecht, maar ben opgegroeid in Wijk en Aalburg. Toen ik Den Bosch een beetje leerde kennen, was ik gelijk verkocht. Net zoals Jan zeg ik: ‘Dit is mijn stad’. Toch een klein minpuntje: we zijn niet echt een hippe stad. Ja, we missen iets hips, vind je niet?”

Vrienden?
Alle drie: “Nee, je kunt niet zeggen dat wij buiten de Kleinkeinder om vrienden zijn. We mogen elkaar wel. Er is zeker veel respect voor elkaar. Maar echte vrienden? Nee, dat zijn we niet.”

Altijd vrolijk? 
Ronald: “Volgens mij ben ik van nature opgewekt, positief en zeker een levensgenieter. En ik kan slecht ‘nee’ zeggen”. Jan R is toch een enigszins ander type: “Ronald en Jan, die zijn echt extrovert. Ik ben heel anders. Eerder introvert, beschouwend. Creatief en kritisch, nog twee eigenschappen. Maar als ik een goeie borrel op heb, dan kan ik heel behoorlijk slap ouwehoeren, hoor. Trouwens, dat kan ik ook vrij goed als ik die regenjas draag en dat brilleke opzet.” Jan vd E: “Ik ben een goeie vader en een uitstekende, heel creatieve opa. Verder kan ik best wel aardig relativeren.”

Ons vader en mijnheer Bouman
Jan vd E: “Wie ik nog wel een keer zou willen ontmoeten? Daar hoef ik niet lang over na te denken. Ons vader. Ik was 17 toen hij verongelukte. Later, toen ik maatschappelijk werk deed, maakte ik het wel eens mee dat mensen zeiden: ‘Als gij d’r eentje van Van der Els bent, dan wil ik met jou niks te maken hebben’. Het blijkt dat mijn vader in de oorlog min of meer ‘fout’ was, zoals dat toen heette. Overigens: hij is wel gerehabiliteerd. Maar toch: ik zou graag uit zijn mond horen wat er nou precies is gebeurd.” Ronald: “Mijnheer Bouman, mijn muziek- en tekenleraar van vroeger. Tjonge, wat heb ik hem het leven zuur gemaakt. Ik zou graag ‘sorry’ zeggen tegen hem, want ik heb ook erg veel van ‘m geleerd.” Jan R: “Mijn ouders. Ze zijn al 25 jaar of meer dood. Ik zou hen ons leven van nu wel eens willen laten zien. Volgens mij zouden ze veel dingen die wij nu alledaags vinden gewoon niet geloven.”

Nog 24 uur te leven….
Jan R: “Ik zou die 24 uur opdelen in vier keer zes uur. De eerste zes uur zou ik muziek willen maken met mensen die ik graag mag en met wie ik dat goed kan. De tweede zes uur ga ik lekker in mijn eentje luisteren naar de muziek die ik goed vind. De derde zes uur breng ik  door met vrienden en vriendinnen die goed slap kunnen ouwehoeren. En de laatste zes uur neem ik afscheid van mijn dierbaren.” Ronald wil zo’n boodschap helemaal niet horen. “Ik blijf het antwoord schuldig, ik kan daar niet zo goed tegen. Ik weet het gewoon niet.” Jan vd E weet het wel: “Ik ga heel veel mensen die mij lief zijn bij elkaar roepen om van iedereen afscheid te nemen. Daarnaast zou ik ook in die situatie de regie rondom mijn overlijden in eigen hand willen hebben.”

Nog iets te leren?
Jan vd E: “Ja, wat dacht je? Ik zou best wel willen leren een mooi instrument te bespelen. Dat is er nooit van gekomen. En ik wil erg graag een andere taal goed leren beheersen. Italiaans  bijvoorbeeld.” Ronald weet het meteen: “Ik wil een vaarbewijs halen om een grote klipper te mogen varen. Op het IJsselmeer bijvoorbeeld. En ik zou o zo graag een echt mooi liedje willen schrijven.” Jan R. is hier kort: “Structuur! Ik zou maar wat graag wat meer structuur willen leren aanbrengen in mijn leven. Maar ja….”.

De Kleinkeinder in 2015
Alle drie: “De dingen die we gaan ondernemen blijven liggen in het verlengde van onze huidige activiteiten. Geen nieuwe act of zo. Maar we gaan in 2015 wél meedoen met het Kwekfestijn. En Jan R: “Die kerstshow, daar hebben we meer dan een bietje lol in. Krijgen we ook erg veel leuk commentaar op! Dus…”.

1 0 4226 10 april, 2015 Interviews april 10, 2015

Facebook Comments

Digitaal bladeren