Burgemeester Roderick van de Mortel: betrokken en bevlogen
Auteur:

Burgemeester Roderick van de Mortel: betrokken en bevlogen

Via een persoonlijk berichtje op Facebook benader ik de burgemeester van Vught Roderick van de Mortel (44). Of hij mee wil werken aan een interview voor dit magazine. Hij antwoordt me per ommegaande: “Natuurlijk, neem maar contact op met mijn secretaresse.” Ik ben positief verrast door zijn snelle reactie. Het blijkt tekenend voor hoe Van de Mortel is. “Ik antwoord iedereen altijd persoonlijk en zo snel mogelijk. Ik ben oprecht geinteresseerd in ieders verhaal, groot of klein. Dat is geen toneelspel, omdat ik burgemeester ben. Zo ben ik.”  

Tekst: Rinske van Kasteren

De dag nadat de gemeenteraad van Vught zich tijdens een ingelaste raadsvergadering boog over de verdieping van het treinspoor, heb ik een lunchafspraak met de burgemeester van Vught. Het zijn drukke tijden voor Van de Mortel, maar toch maakt hij tijd voor mij. “Ik praat graag met mensen, hou van verhalen. Haal daar mijn inspiratie ook uit. Daarom vind ik op tijd komen ook zo lastig. Wandel ik samen met mijn vrouw Jolanda naar een afspraak, dan kom ik altijd wel iemand tegen, die me aanspreekt. Ik loop nooit zomaar door, maar luister oprecht en kijk iemand in de ogen aan. Ik vind dat belangrijk. Als mens, maar zeker ook als burgemeester.”

‘Ik praat graag met mensen, hou van verhalen
en haal daar mijn inspiratie ook uit.’

Betrokken
Oprechte interesse en betrokkenheid is wat Van de Mortel nastreeft. Altijd en overal. “Mensen voelen het feilloos aan als je niet oprecht betrokken bent en er alleen maar bent als ‘de burgemeester.’ Ik ben daar wars van. Houd ook nooit een standaard praatje, maar leef me altijd in en maak het persoonlijk. Soms is dat lastig, emotioneel, maar dan spreek ik dat ook uit. Mensen waarderen dat enorm.”
Van de Mortel probeert de burgers – zijn klant zoals hij ze noemt – optimaal te helpen en met ze mee te denken. “Bij mij is het glas halfvol, ik zoek naar oplossingen. Of het nu gaat over een groot dossier, zoals de verdieping van het spoor, of een inidividueel geval, ik kijk altijd wat wél mogelijk is. Pak kansen en benut ze, is mijn motto. Natuurlijk heb je soms te maken met botsende belangen tussen burger en gemeente. Soms moet ik ook nee zeggen. Niet leuk, maar omdat we er alles aan gedaan hebben en geluisterd hebben naar elkaars verhaal, wordt een nee ook beter geaccepteerd.”
‘Ik ben ook een mens en geen robot.’

Humor

Niet alleen betrokkenheid is waar Van de Mortel voor staat, ook humor hoort daarbij. “We zijn maar één keer op deze aardbol, we moeten er zelf wat van maken. Humor, plezier en lachen is zó belangrijk. Daarmee kun je veel relativeren en ontladen. Na een moeilijke vergadering, of emotioneel gesprek kan humor zo verhelderend werken. Je kunt hiermee ook lastige kwesties aan de kaak stellen. Overigens houd ik altijd rekening wie ik tegenover me heb en maak het nooit persoonlijk. Dat vind ik te gemakkelijk.”

‘Mensen voelen het feilloos aan
als je niet oprecht betrokken bent.’

Zijn gevoel voor humor, voor relativeren, maar ook mensen oprecht willen helpen, heeft hij van huis uit meegekregen. Zijn ouders hadden café de Parade in de Bossche binnenstad. “Dienstverlening stond bij ons hoog in het vaandel. Het zit in mijn genen.” Samen met jongere zus Tanya groeit hij op in de binnenstad van ‘s-Hertogenbosch. Omdat zijn ouders veel en tot laat werkten, waren hij en zijn zus regelmatig bij hun grootouders te vinden. “Beide grootvaders zagen de zonnige kant van het leven en genoten daarvan. Ze waren beiden ook heel actief in het Bossche verenigingsleven.” In Oeteldonk bijvoorbeeld, speelden beide grootvaders een belangrijke rol. De een als Peer vaan den Muggenheuvel tot den Bobberd, de ander als voorzitter van de Oeteldonksche Club. Het is dan ook niet gek, dat Van de Mortel een fervent carnavalsvierder is. “Die drie dagen carnaval zijn prachtige dagen voor mij. De boog kan immers niet altijd gespannen zijn. Vooral door het spel. Haal je het spel weg, dan is er geen carnaval, geen ziel meer voor mij. Ik kan me ook helemaal inleven. Als Prins Amadeiro op zondagmorgen van de roltrap komt en de Kikvorschen het Oeteldonks volkslied spelen, word ik heel klein. Maar ik kan me ook helemaal laten gaan tijdens een mooi concert. Natuurlijk ben ik me op die momenten bewust dat ik burgemeester ben, maar ik ben ook een mens en geen robot. En als anderen het gek vinden dat ik geëmotioneerd raak en dat uit: dan is dat jammer.”

‘Als kind wilde ik al burgemeester worden.’

Jeugddroom
Het is in zijn vroege jeugd, dat Van de Mortel zich al interesseert voor het burgemeesterschap. Zijn familie en vrienden dachten dat hij, net als zijn grootvader, ging voor de rol van burgervaojer van Oeteldonk, maar Van de Mortel wilde meer: écht burgemeester worden. “Ik was vroeg zelfstandig en zat al snel in allerlei schoolbesturen en jeugdraden. Met als uiteindelijke doel ervaring opdoen om burgemeester te worden. Waarom? Geen idee eigenlijk. Ik vond het gewoon als kind al interessant.” Nadat hij vijf jaar wethouder van Cultuur in ’s-Hertogenbosch was, wordt in 2007 Van de Mortels’ jeugddroom werkelijkheid als hij burgemeester van Vught wordt. “Een prachtige gemeente waar veel is gebeurd en staat te gebeuren. We hebben mensen en organisaties weer met elkaar in verbinding gebracht en hebben mooie dossiers positief kunnen afronden.”

Van de Mortel zegt de komende jaren nog volop vooruit te kunnen in Vught. “Ik vermaak me prima hier.” In de wandelgangen wordt Van de Mortel genoemd als dé opvolger van de huidige burgemeester van ‘s-Hertogenbosch Ton Rombouts, die in 2017 stopt. Als binnenstadsjong moet dat een droombaan en een kroon op het werk van Van de Mortel zijn. Natuurlijk vraag ik hem ernaar. Zijn antwoord: “Deze vraag krijg ik vaker, maar hierop kun je nooit een goed antwoord geven.”

0 Reacties uitgeschakeld voor Burgemeester Roderick van de Mortel: betrokken en bevlogen 3513 16 december, 2015 Interviews, Nieuws december 16, 2015

Facebook Comments

Digitaal bladeren