“Ik hoop dat onze klanten de Rabobank zien als de bank die er ook in moeilijke tijden voor ze was”
Auteur:

“Ik hoop dat onze klanten de Rabobank zien als de bank die er ook in moeilijke tijden voor ze was”

Nieuwe directievoorzitter van Rabobank ‘s-Hertogenbosch e.O. Elma Mieras-van Hijum

Het is dat haar tongval een Friese afkomst verraadt, maar verder wijst niets erop dat Elma Mieras-van Hijum (49) geen geboren Bosschenaar is. Ze kent de stad op haar duimpje, weet hoe en waar de Bossche hazen lopen, waar de leuke terrasjes en winkeltjes te vinden zijn en dat je bij Noble niet alleen lekker kunt eten, maar ook een fantastisch uitzicht hebt op het Bossche Broek. De nog redelijk kersverse directievoorzitter van Rabobank ’s-Hertogenbosch en Omstreken staat midden in het (Bossche) leven, maar realiseert zich terdege dat het voor veel mensen barre tijden zijn ‘en dan moet de echte crisis nog losbarsten’. Banen staan op de tocht en daarmee ook de zekerheid van een hypotheek. En ja, ook zij maakt zich als moeder van een 19-jarige zoon en 16-jarige dochter zorgen over de financiële toekomst van onze jongeren. Kunnen zij (straks) nog wel een huis kopen?

Tekst: Jacky Goossens

Maar laten we eerst eens kennismaken met de vrouw die per 1 juli Martin Houben opvolgde. “Dat lijkt me inderdaad een prima idee. Eens even kijken, ik ben geboren in Friesland in de buurt van Dokkum en heb daar een fantastische jeugd gehad. Vervolgens ben ik gaan studeren in Enschede waar ik mijn man Marco heb leren kennen. In verband met zijn werk voor de Rabobank in Eindhoven, moesten we op zeker moment verhuizen. We gingen een kijkje nemen in Den Bosch en waren eigenlijk meteen verliefd op de stad. Dat is nu 25 jaar geleden, we hebben inmiddels met onze in Den Bosch geboren zoon van 19 en dochter van 16 de drukte van de stad verruild voor de rust en het groen in Berlicum. En nooit één seconde spijt gehad van onze verhuizing naar het Brabantse land. We voelen ons helemaal thuis. En genieten nog steeds van zowel de prachtige omgeving als het Bourgondische Brabantse leven.”

“Er is een mismatch tussen wat er is aan woningvoorraad
en wat nodig is voor onze bevolking”

Helaas is het een feit dat dat fijne Brabantse leven sinds de coronacrisis onder druk staat. Mensen, bedrijven, eenmanszaken komen links en rechts financieel in de problemen en de woningmarkt, waar banken een belangrijke speler zijn als geldverstrekker, lijkt compleet op hol geslagen. Studerende jongeren tellen voor een kamertje van twee bij drie soms het dubbele of driedubbele neer van wat een woningeigenaar maandelijks aan rente en aflossing betaalt voor een riante twee-onder-een-kap woning. Nog niet gesproken over de huurprijzen in de sociale woningbouwsector. Gekker moet het niet worden. “Dit is inderdaad een hele vreemde en zorgelijke situatie. En een fundamenteel probleem in heel Nederland. Maar de belangrijkste oorzaak is gelegen in het feit dat er een mismatch is tussen wat er is aan woningvoorraad en wat nodig is voor onze bevolking. En ook: niets is op dit moment zo lucratief als investeren in vastgoed. Dus worden panden als belegging gekocht en vervolgens tegen soms veel te hoge prijzen verhuurd. Dit drijft prijzen enorm op en dat is gewoon niet oké. Er zullen heel snel meer betaalbare huurwoningen en woningen voor jongeren moeten komen, ik zie anders niet hoe je dit probleem structureel opgelost krijgt”.

Dan is er nog het probleem van jongeren die alleen nog maar een hypotheek kunnen afsluiten als ze eigen geld inbrengen. Terwijl heel veel jongeren niet met eigen geld, maar met een berg aan studieschuld bij de bank aankloppen. “Dat is me ook echt een doorn in het oog. Zeker het stimuleren van lenen tijdens de studietijd vind ik eigenlijk niet kunnen. Anderzijds hebben jongeren natuurlijk ook een eigen verantwoordelijkheid als het gaat om het laten oplopen van studieschulden. Als je hierbij optelt dat veel jongeren na hun studie met flexcontracten werken, begrijp je wel dat een hypotheek echt een lastig verhaal kan worden. We proberen hier als bank op te anticiperen door goede voorlichting, inzet van startersleningen en door toegankelijke en betaalbare hypotheekvormen te ontwikkelen, maar daarmee is die studieschuld niet opgelost.
De belangrijkste vraag is: kan iemand de hypotheek betalen die hij of zij wil lenen? Is het antwoord nee, dan is het als bank natuurlijk onverantwoord die hypotheek tóch te verstrekken. Dat kan gewoon niet. Mijn ervaring is dat als je in gesprek gaat met mensen en ze goed en rustig uitlegt waarom je ‘nee’ verkoopt, ze wel begrijpen waarom dat zo is. Niet leuk, absoluut niet, maar toch liever een afwijzing dan dat mensen uiteindelijk in de problemen komen.”

“Iedereen heeft recht op goede en passende
financiële dienstverlening”

Kloppen in dit verband de berichten dat banken de teugels weer strakker aantrekken als het gaat om hypotheken? “Nou, die berichten geven, vind ik, een te eenvoudige voorstelling van zaken, zijn te zwart-wit. Vergeet niet dat we mogelijk de grootste recessie ingaan die we sinds de Tweede Wereldoorlog hebben gehad. Dit betekent dat veel mensen hun baan kunnen verliezen. Ik zie het als onze plicht, onze zorgplicht onze klanten te beschermen, crisis of niet. Zo kan het gebeuren dat ons computersysteem berekent dat er een hypotheekverstrekking inzit, maar dat we toch besluiten het niet te doen. Omdat we zien dat er teveel onzekerheden zijn ten aanzien van baanbehoud, verder kijken dan alleen de cijfertjes en het totaalplaatje niet voldoet. Kortom: het blijft mensenwerk.”

En Elma Mieras-van Hijum staat voor dat mensenwerk. Ze zwaait de scepter aan de Hugo de Grootlaan nummer 11 in het Paleiskwartier, maar doet dat liever niet als een primus inter pares, maar als een gelijke onder gelijken: “We doen het hier met z’n allen, dat principe vind ik heel belangrijk. En wat we doen, moet betekenisvol voor onze klanten of de samenleving zijn, dat is in ieder geval míjn drijfveer en de reden dat ik bijvoorbeeld niet in een shampoofabriek maar bij een bank werk.” Ze benadert de ontwikkelingen zakelijk, maar met een sociaal hart: “Iedereen heeft recht op goede en passende financiële dienstverlening, het cement tussen de stenen van onze samenleving. Maar dit moet ook op zo’n efficiënt mogelijke manier worden georganiseerd én op een manier die past bij de klant(vraag). Zo zien we dat steeds meer klantvragen snel en goed digitaal kunnen worden afgewikkeld. We moeten de bank natuurlijk ook draaiende houden. Dit betekent dat je soms impopulaire maatregelen moet treffen, want hoe je het ook wendt of keert: we zijn geen sociale instelling.”

“Laat mij maar de verbinder en bruggenbouwer zijn
die de partijen bij elkaar brengt”

Dat ziet ze misschien wel als haar grootste uitdaging en missie: zowel de organisatie als de klanten door de moeilijke tijden loodsen die ons ongetwijfeld nog te wachten staan: “Dit doen we door de coöperatieve bank te zijn die Rabobank altijd is geweest, door zowel onze eigen mensen als onze klanten mee te nemen in wat ons te wachten staat, mensen niet te laten vallen en door zoveel mogelijk de samenwerking op te zoeken met andere organisaties. Laat mij daarbij maar de verbinder en bruggenbouwer zijn die de partijen bij elkaar brengt, dan ben ik in m’n element. Ik hoop dat onze klanten de Rabobank hierdoor zullen (blijven) zien als de bank die er ook in moeilijke tijden voor ze was.”

0 Reacties uitgeschakeld voor “Ik hoop dat onze klanten de Rabobank zien als de bank die er ook in moeilijke tijden voor ze was” 385 29 augustus, 2020 Interviews, Zakelijk nieuws augustus 29, 2020

Facebook Comments

Digitaal bladeren